नव दुर्गेचे नव दुर्गेचे नऊ स्वरूप :
नव दुर्गेचे नऊ स्वरूप :
शैलपुत्री
ब्रह्मचारिणी
चंद्रघंटा
कुष्मांडा
स्कंदमाता
कात्यायनी
कालरात्रि
महागौरी
सिद्धिदात्री
देवी किंवा निर्मल चेतना स्वत: ला सर्व प्रकारात निर्देशित करते आणि सर्व नावे गृहीत करते. नवरात्र साजरी करणे म्हणजे मा दुर्गाचे नऊ रूप आणि प्रत्येक नावाची दैवी शक्ती यांची ओळख होय नऊ दिवस अमर्याद आनंद आणि आनंदोत्सव साजरा करण्याच्या अनुषंगाने दसर्यााचा उत्सव साजरा करण्याच्या ब evil्याच वाईटतेच्या विजयाचे प्रतीक आहे. नवरात्र उत्सवाच्या नऊ रात्री देवी देवीच्या नऊ वेगवेगळ्या रूपांना समर्पित केल्या जातात, ज्याला नव दुर्गा असेही म्हणतात.
।। या देवी सर्वभूतेषु शक्ति रूपेण संस्थिता ।
नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ।।
शैलपुत्री
नवरात्रोत्सवात मां दुर्गाच्या नऊ वेगवेगळ्या प्रकारांचा आदर केला जातो आणि त्याची पूजा केली जाते, त्यांना नवदुर्गा असेही म्हणतात. शैलपुत्री हे मां दुर्गाचे पहिले दिव्य रूप आहे, शैल म्हणजे शिखर. शास्त्रामध्ये शैलपुत्री पर्वताची (शिखर) कन्या म्हणून ओळखली जातात.शैलपुत्री हे कैलास पर्वताची कन्या आहे, हे सहसा समजले जाते, परंतु ती अगदीच आहे हे विचारांची एक अत्यंत निम्न पातळी आहे.परंतु योगाच्या मार्गावर याचा खरा अर्थ आहे – जाणीव करण्याचे सर्वोच्च स्थान आहे.हे अतिशय मनोरंजक आहे, जेव्हा उर्जा चरम पातळीवर असते, तेव्हा केवळ आपणच त्याचा अनुभव घेऊ शकता, ते चरम पातळीवर पोहोचण्यापूर्वीच परंतु जोपर्यंत आपण त्यापर्यंत पोहोचत नाही तोपर्यंत आपण ते समजू शकत नाही. कारण हे उर्जेच्या शिखरावरुन उद्भवलेल्या चैतन्यशीलतेचे उत्तम स्थान आहे.या ठिकाणी पीक म्हणजे आपल्या सखोल अनुभवांचे किंवा सखोल भावनांचे सर्वोच्च स्थान. जेव्हा आपण 100% रागावता तेव्हा आपल्याला असे वाटेल की आपला राग तुमचे शरीर कमकुवत करते वास्तविक आपण आपला राग 100% रागाच्या भरात व्यक्त करीत नाही, जर आपण पूर्णपणे रागावलेले असाल तर आपण व्यक्त केल्यास आपण लवकरच या परिस्थितीतून मुक्त होऊ शकता. जेव्हा आपण कोणत्याही गोष्टीच्या 100% (100 टक्के) मध्ये असता तेव्हा आपण त्याचे सेवन करू शकता, जसे आपण संपूर्णपणे राग व्यक्त करता तेव्हा तुम्हाला उर्जा वाढते आणि त्वरित रागातून बाहेर पडता येते. जाऊया मुलं कशी वागतात हे तुम्ही पाहिलं आहे का? ते जे काही करतात ते ते 100% करतात. जर त्यांचा राग असेल तर त्या क्षणी ते 100% रागावले आहेत आणि काही मिनिटानंतर लगेच त्यांनी तो रागदेखील सोडला. जर त्यांचा राग असेल तर जरी ते गेले तरी ते थकलेले नाहीत.पण जर तुम्हाला राग आला तर तुमचा राग तुम्हाला कंटाळा आणतो, असे का आहे? हे असे आहे कारण आपण आपला राग 100% व्यक्त करीत नाही. आता याचा अर्थ असा नाही की आपण सर्व वेळ रागावले. तर मग आपल्यालाही अशा समस्येचा सामना करावा लागेल ज्यामुळे राग येईल.
जेव्हा आपण कोणत्याही अनुभवाच्या किंवा भावनांच्या शिखरावर पोहोचता तेव्हा आपल्याला दैवी चेतनाचा उदय जाणवते, कारण ते चैतन्याचे सर्वश्रेष्ठ शिखर आहे.हे शैलपुत्रीचा खरा अर्थ आहे.
ब्रह्मचारिणी
नव दुर्गाचे दुसरे रूप म्हणजे मां ब्रह्मचारिणी.
प्र. ब्रह्मा म्हणजे काय?
उत्तरः ज्याची सुरुवात किंवा अंत नाही, जो सर्वव्यापी आहे, सर्वश्रेष्ठ आहे आणि ज्याच्या पलीकडे काहीही नाही आपण जेव्हा डोळे मिटून ध्यानधारणा करता तेव्हा आपल्याला असे वाटते की उर्जा आपल्या शिखरावर किंवा शिखरावर पोचते. आहे, ती देवी देवीबरोबर एक झाली आहे आणि तीही तिच्यात गुंतली आहे. देवत्व, देव तुमच्यात आहे, बाहेरून नाही.
तुम्ही म्हणू शकत नाही की ‘मला ते माहित आहे’, कारण ते असीम आहे; तो क्षण ‘तुम्हाला माहित आहे’, तो मर्यादित होतो आणि आता आपण “मला हे माहित नाही” असे म्हणू शकत नाही, कारण ते तेथे आहे – मग आपणास कसे माहित नाही? आपण असे म्हणू शकता की “मला माझा हात माहित नाही.” तुझा हात तिथे आहे ना? म्हणून, तुम्हाला ते माहित आहे. आणि त्याच वेळी ते अनंत आहे, म्हणून आपल्याला ते माहित नाही. हे दोन्ही अभिव्यक्ति एकाचवेळी चालतात. आपण आश्चर्यचकित आहात, चकित आहात किंवा द्वंद्वयुद्धात पकडला गेला आहे!
जर कोणी आपणास विचारले की “तुला देवीची ओळख आहे का?” मग तुम्हाला गप्प बसावे लागेल कारण जर तुमचे उत्तर “मला माहित नाही” असेल तर ते चुकीचे होईल आणि जर तुमचे उत्तर “होय मला माहित आहे” असेल तर आपण आपल्या मर्यादित बुद्धिमत्तेने आणि ज्ञानाने आपले ज्ञान मर्यादित करत आहात. . ही (मातृ देवी) अमर्याद, चिरंतन आहे, जी समजून घेऊ शकत नाही किंवा ती एका हद्दीत बांधली जाऊ शकत नाही. “जाणणे” म्हणजे आपण त्यास सीमेवर बांधता आहात. आपण शाश्वत मर्यादा बांधू शकता? जर आपण ते करू शकत असाल तर ते चिरंतन नाही.
ब्रह्मचारिणी म्हणजे अनंत, चिरंतन, चालणारे. एक अशी ऊर्जा जी मूळ नसते किंवा सुप्त नसते, परंतु ती अनंतमध्ये भटकत असते. हे समजणे फार महत्वाचे आहे – एक हालचाल करत आहे, तर दुसरा अस्तित्त्वात आहे. हा ब्रम्हचर्यांचा अर्थ आहे याचा अर्थ निकृष्टतेने, कनिष्ठतेने जगणे नव्हे तर परिपूर्णतेत जगणे आहे. कौमार्य हा ब्रह्मचर्य समानार्थी आहे कारण त्यामध्ये आपण संपूर्ण समोर आहात आणि मर्यादीत नाही. वासना नेहमी मर्यादित असते, चेतनेच्या मर्यादित क्षेत्रात संप्रेषण होते. अशा प्रकारे ब्रह्मचारिणी सर्वव्यापी चैतन्य आहे.
चंद्रघंटा
माता देवीच्या तिसर्या् दिव्य रूपाचे नाव माँ चंद्रघंटा आहे.
प्र. चंद्रघंटा या शब्दाचा अर्थ काय आहे?
उत्तर चंद्र आपल्या मनाचे प्रतीक आहे. मनाचे स्वतःचे चढउतार असतात. बर्याैचदा, आपण आपल्या मनात गुंतत राहतो – सर्व नकारात्मक विचार आपल्या मनात येतात, हेवा, द्वेष येतो आणि आपण त्यापासून मुक्त होण्यासाठी संघर्ष करतो आणि आपले मन साफ करते. मी म्हणतो की तसे होणार नाही. आपण आपल्या मनापासून मुक्त होऊ शकत नाही. तुम्ही जिथे पळाल तिथे हिमालयात पळ काढला तरी तुमचे मन तुमच्या सोबत चालेल. हे आपल्या सावलीसारखेच आहे.
नकारात्मक विचार आणि विचार आपल्या मनात येताच आपण निराश होतो, विचलित होतो. आम्ही विविध मार्गांनी त्यांची सुटका करण्याचा प्रयत्न करतो परंतु हे केवळ काही काळासाठी कार्य करते. काही वेळाने हेच विचार पुन्हा आपल्या सभोवताल आहेत आणि जिथे आम्ही सुरुवात केली तेथे परत पोहोचतो. म्हणून, या विचारांपासून मुक्त होण्यासाठी संघर्षात अडकू नका. ‘चंद्र’ आपल्या बदलत्या भावना, विचारांचे प्रतीक आहे (चंद्र जसजसा कमी होत चालला आहे तसा वाढत जातो). ‘घंटा’ म्हणजे मंदिराच्या घंट्याप्रमाणे. आपण मंदिराची घंटा कोणत्याही प्रकारे वाजवू शकता, त्यातून नेहमी हाच आवाज येत राहतो. त्याचप्रमाणे एक गोंधळलेले मन जे निरनिराळ्या विचारांमध्ये, भावनांमध्ये गुंतलेले असते, जेव्हा ते एकाग्र होते आणि देवाला वाहिले जाते, तेव्हा वाढणारी दैवी शक्ती उद्भवते – आणि चंद्रघंटाचा / चंद्रघंटाचा हा अर्थ आहे.
अशी परिस्थिती ज्यामध्ये आपले अव्यवस्थित मन एकाग्र होते. आपल्या मनापासून पळु नका – कारण हे मन एक प्रकारे दिव्य स्वरुपाचे, प्रकटीकरणाचे प्रतीक आहे. हे दिव्य रूप दुःख, दु: ख, भूक आणि अगदी शांततेत विद्यमान आहे. सार म्हणजे प्रत्येकाला सोबत घेऊन जायचे – मग ते आनंद असो की दु: ख – सर्व विचार, भावना एकत्रित करणे जसे एक प्रचंड घंटा – घारियलचा आवाज. ‘चंद्रघंटा / चंद्रघंटा’ या देवीच्या नावालाही असाच अर्थ आहे आणि तिसर्याे नवरात्रीनिमित्त साजरा केला जातो.
कुष्मांडा
देवी देवीचे चौथे स्वरुप देवी कुष्मांडा असे आहे.
संस्कृतमध्ये कुष्मांडा म्हणजे लौकी, भोपळा. आता जर तुम्ही एखाद्याला लौकी, भोपळा म्हटले तर त्यांना वाईट वाटेल आणि तुमच्यावर राग येईल.
प्र. कुष्मांडा म्हणजे काय?
लौकी, भोपळा गोलाकार आहे, म्हणून येथे याचा अर्थ प्राणशक्ती – ती प्राणशक्ती, जी परिपत्रक, वर्तुळाप्रमाणे पूर्ण आहे.
भारतीय परंपरेनुसार फक्त ब्राह्मण आणि महा ज्ञानी लोक लौकी, भोपळा वापरत असत. इतर कोणत्याही वर्गाने ते खाल्लेले नाही. लौकी, भोपळा तुमची चेतना, बुद्धिमत्ता आणि सामर्थ्य वाढवते. हे लौकी, भोपळाच्या गुणवत्तेबद्दल असे म्हटले आहे की ते आत्म्याला आपल्यात शोषून घेते आणि जीवनाचा प्रसार देखील करते. या पृथ्वीवरील सर्वात जीवन देणारी आणि उत्साही औषधी वनस्पती आहे. ज्याप्रमाणे अश्वठ वृक्ष चोवीस तास ऑक्सिजन देतो, तसाच लौकी, भोपळा ऊर्जा शोषून घेते किंवा शोषून घेते आणि प्रसार करतो.
संपूर्ण निर्मिती – प्रत्यक्ष आणि अप्रत्यक्ष, व्यक्त आणि चिन्हांकित न केलेले – एक मोठे बॉल, गोलाकार भोपळासारखे आहे. त्यात लहान ते मोठ्या सर्व प्रकार आहेत.
‘कु’ म्हणजे लहान, ‘के’ चा अर्थ ऊर्जा आणि ‘अंडी’ म्हणजे कॉस्मिक गोला – सृष्टि किंवा उर्जेचा सर्वात लहान वैश्विक क्षेत्र. संपूर्ण विश्वामध्ये लहान ते मोठ्या प्रमाणात ऊर्जा प्रसारित होते. ते मोठ्या ते लहान आणि लहान ते मोठ्या प्रमाणात बदलते; ते बियाणे ते फळ आणि नंतर बीज ते बियाणे पर्यंत वाढते. त्याचप्रमाणे, ऊर्जा किंवा चेतनाला सूक्ष्मतेकडे सूक्ष्म राहण्याचे आणि सर्वात मोठे सर्वात मोठे असण्याचे विशेष गुणधर्म आहेत, ज्याचे कुष्मांडा वर्णन करतात, देवी देवी कुष्मांडा म्हणून ओळखल्या जातात. याचा अर्थ असा आहे की माता देवी आपल्यात जीवनशक्ती म्हणून दिसतात.
काही क्षण बसून स्वत: ला भोपळासारखे वाटले. याचा अर्थ असा आहे की एखाद्याने स्वत: ला अपग्रेड केले पाहिजे आणि आपले शहाणपण, बुद्धी उच्चतम बुद्धिमत्तेत विलीन केली पाहिजे जे देवीचे रूप आहे. एका भोपळ्याप्रमाणे आपणही आपल्या आयुष्यात विपुलता आणि परिपूर्णता अनुभवली पाहिजे. तसेच, संपूर्ण जगाच्या प्रत्येक कणात ऊर्जा आणि जीवन शक्तीचा अनुभव घ्या. विश्वातील या सर्वशक्तिमान, जागृत, थेट बुद्धिमत्तेचा अनुभव घेण्यासाठी नम्रता आहे.
स्कंदमाता
बुद्धिमत्ता, ज्ञानाची देवीः आई स्कंदमाता
माता देवीचे पाचवे रूप स्कंदमाता म्हणून प्रसिद्ध आहे. भगवान कार्तिकेय यांचे एक नाव स्कंद देखील आहे जे ज्ञान आणि कार्य सामर्थ्याचे सूचक आहे. स्कंद हा या दोघांच्या मिश्रणाचा परिणाम आहे. स्कंदमाता ही दैवी शक्ती आहे जी व्यावहारिक ज्ञान देते – जे ज्ञानात कर्माचे रूपांतर करते.
शिव घटक आनंदमय, सदैव शांत आणि कोणत्याही प्रकारच्या कर्माचे सूचक असतात. देवी तत्व अदिशक्ती सर्व प्रकारच्या कर्मांसाठी जबाबदार आहेत. असे मानले जाते की देवी इच्छाशक्ती, ज्ञान शक्ती आणि क्रिया शक्तीचा एक संगम आहे. या त्रिशक्तीबरोबर शिव घटक एकत्रित झाल्यावर स्कंदचा जन्म होतो. स्कंदमाता ही ज्ञानाची सुरूवात आणि कृतीचा स्त्रोत आहे. त्याला कार्य, कर्म, कार्यशील ज्ञान किंवा योग्य ज्ञानाने प्रेरित असेही म्हटले जाऊ शकते.
हे बहुतेक वेळा पाहिले जाते की ज्ञान आहे, परंतु याचा कोणताही उद्देश किंवा व्यावहारिक उपयोग नाही. परंतु असेही ज्ञान आहे, ज्याचा एक ठोस हेतू आहे, फायदा आहे, जो कृतीतून मिळविला जातो. आपल्याकडे शाळा, महाविद्यालयात भौतिकशास्त्र, रसायनशास्त्र आहे जे आपण दैनंदिन जीवनात बर्यादचदा वापरत असाल. आणि दुसरीकडे, वैद्यकीय प्रणाली, औषधाचे ज्ञान दिवसेंदिवस जास्त प्रमाणात वापरले जाते. जेव्हा आपण टेलिव्हिजनचे निराकरण कसे करावे हे शिकता, ते नेहमीच खराब झाल्यास आपण त्या ज्ञानाचा उपयोग दूरदर्शन दूर करण्यासाठी करू शकता. त्याचप्रमाणे, जेव्हा एखादी मोटर खराब होते, जेव्हा आपण त्याचे निराकरण कसे करावे हे आपल्याला माहित असेल, तर आपण त्या ज्ञानाचा वापर करून त्याचे निराकरण करू शकता. या प्रकारचे ज्ञान अधिक व्यावहारिक ज्ञान आहे. म्हणून, स्कंद एकत्रितपणे योग्य व्यावहारिक ज्ञान आणि कृतीचे प्रतीक आहे. स्कंद तत्व म्हणजे देवीचे आणखी एक प्रकार.
आम्ही बर्यायचदा असे म्हणतो की ब्रह्म सर्वत्र आहे, सर्वव्यापी आहे, परंतु जेव्हा आपण एखादे आव्हान किंवा कठीण परिस्थितीचा सामना करता तेव्हा आपण काय करता? आपण ते ज्ञान कसे वापराल किंवा लागू कराल? आपण समस्या किंवा कठीण परिस्थितीत सक्रिय रहावे लागेल. म्हणून, जेव्हा आपले कर्म योग्य व्यावहारिक ज्ञानासह सामील होते, तेव्हा स्कंद घटक उद्भवतात. आणि देवी दुर्गा स्कंद तत्वांची आई आहेत.
कात्यायनी
आपल्या समोर जे काही घडते, ज्याला आपण प्रपंच नाव देतो, ते आपल्या दृष्टीने अपरिहार्यपणे दिसत नाही. जे अदृश्य आहे, जे आपल्या इंद्रियांना समजत नाही ते आपल्या कल्पनांच्या पलीकडे आणि अफाट आहे.
सूक्ष्म जग, जे अदृश्य, अव्यक्त आहे, तिची आई कात्यायनी शासन करते. ते या स्वरूपातील प्रत्येक गोष्टीचे सूचक आहेत, जे अदृश्य किंवा आकलनापलिकडे आहेत. मां कात्यायनी हे दैवीपणाच्या अति रहस्येचे प्रतीक आहे.
क्रोध सकारात्मक शक्तीचे प्रतीक कसे आहे आणि ते कधी नकारात्मक भूत शक्तीचे प्रतीक बनते? या दोघांमध्ये खूप खोल फरक आहे. राग म्हणजे फक्त एक नकारात्मक गुणवत्ता किंवा शक्ती आहे असे समजू नका. रागाचे स्वतःचे महत्त्व असते, त्याचे स्वतःचे स्थान असते. सकारात्मकतेसह जोडलेला राग हा बुद्धिमत्तेशी निगडीत असतो आणि नकारात्मकतेने ओतलेला राग भावना आणि स्वार्थांनी भरलेला असतो. प्रौढांच्या बुद्धिमत्तेमुळे सकारात्मक राग उद्भवतो. जर राग अज्ञान आणि अन्यायाविरूद्ध असेल तर ते योग्य आहे. बहुधा जो संतापलेला आहे असा विचार करतो की त्याचा राग काही अन्याय करण्याकडे आहे म्हणूनच तो न्याय्य आहे! परंतु जर तुम्ही सखोल, सखोलपणे पाहिले तर तुम्हाला कळेल की खरोखर तसे नाही. अशा परिस्थितीत राग एक बंधन बनतो. म्हणूनच, अज्ञान आणि अन्यायाकडे जाणारा सकारात्मक राग ही माता कात्यायनी यांचे प्रतीक आहे.
आपण बर्याेच नैसर्गिक आपत्ती ऐकल्या असतील. काही लोक याला निसर्गाचा राग असेही म्हणतात. उदाहरणार्थ, बर्यारच ठिकाणी मोठे भूकंप होतात किंवा तीव्र पूर येते. या सर्व घटना देवी कात्यायनीशी संबंधित आहेत. सर्व नैसर्गिक आपत्ती आईच्या दिव्य कात्यानी स्वरूपाशी संबंधित आहेत. ते रागाच्या स्वरूपाचे प्रतीक आहेत जे सृष्टीमध्ये सृष्टी, सत्य आणि धर्म स्थापित करतात. आईचे दिव्य कात्यायनी स्वरूप अव्यक्तच्या सूक्ष्म जगात नकारात्मकतेचा नाश करते आणि धर्म स्थापित करते. असे म्हटले जाते की शिकलेल्यांचा राग देखील फायदेशीर आणि उपयुक्त असतो, तर अज्ञानाचे प्रेमही हानिकारक असू शकते. अशा प्रकारे, आई कात्यायनी हा रागाचा प्रकार आहे, जी सर्व प्रकारच्या नकारात्मकता काढून टाकते आणि सकारात्मक उर्जा प्रसारित करते.
कालरात्रि
आईच्या सातव्या स्वरूपाला माँ कालरात्रि म्हणतात.
हे आईचे एक अतिशय भयावह आणि भयंकर रूप आहे. संपूर्ण विश्वात यापेक्षा भयंकर काहीही नाही. परंतु तरीही हा फॉर्म मातृत्वासाठी समर्पित आहे. देवी आईचे हे रूप ज्ञान आणि विरक्ती दर्शवते.
महागौरी
8 सौंदर्याचे प्रतीक: माँ महागौरी
महागौरी हे देवी देवीचे आठवे रूप आहे.
महागौरी म्हणजे – सौंदर्याने परिपूर्ण असलेले, तेजस्वी – पूर्णपणे सौंदर्यात बुडलेले. निसर्गाची दोन टोके किंवा कडा आहेत – एक म्हणजे मां कालरात्री जी भयावह आहे, जसे की एक भयानक, आणि दुसरे माँ महागौरी अतिशय सुंदर, तेजस्वी, शांत – पूर्णपणे दयाळू आणि सर्वांना आशीर्वाद देणारी आहे. हाच प्रकार आहे, जो सर्व मनोकामना पूर्ण करतो.देवांचे नऊ रूप का आहेत?
हा एक शारीरिक नाही, तर जगाच्या पलीकडे अलौकिक रूप आहे, सूक्ष्म मार्गाने, एक सूक्ष्म प्रकार आहे. याची जाणीव करण्याची पहिली पायरी म्हणजे ध्यानात बसणे. ध्यानात आपण विश्वाचा अनुभव घ्याल. म्हणूनच बुद्धाने म्हटले आहे की, तुम्ही फक्त स्त्रियांबद्दलच बोलता, बसून ध्यान करा. देवाबद्दल विचार करू नका. स्वतःमध्येच शून्यतेत जा. एकदा आपण तिथे पोचल्यावर, त्यानंतरची पुढील पायरी आहे जिथे आपल्याला सर्व भिन्न मंत्र, भिन्न शक्ती दिसतील, त्या सर्वा जागृत होतील.
बौद्ध धर्मातही या सर्व देवींची पूजा करतात. म्हणूनच, जर तुम्ही ध्यान करीत असाल तर सर्व यज्ञ, सर्व पूजा अधिक प्रभावी होतील. अन्यथा त्यांचा फारसा परिणाम होणार नाही. आपण टॅप उघडला तर असेच आहे, परंतु ग्लास टॅपच्या खाली न ठेवता इतरत्र ठेवा. पाणी येते, परंतु आपला काच रिकामा राहतो. किंवा आपण आपला ग्लास वरच्या बाजूला धरून ठेवला आहे. जर आपण 10 मिनिटानंतरही ते काढले तर त्यात पाणी नाही. कारण आपण ते योग्यरित्या पकडले नाही.
सर्व उपासना ध्यानस्थानाने सुरू होतात आणि ही परंपरा किंवा प्रथा हजारो वर्षांपासून पाळली जात आहे पवित्र आत्म्याच्या सर्व विविध घटकांना जागृत करण्यासाठी आवाहन करण्यासाठी हे केले जाते. आपल्यात एक आत्मा आहे. त्या आत्म्याचे बरेच प्रकार आहेत, ज्यांची नावे आहेत, पुष्कळ सूक्ष्म रूप आहेत आणि त्या सर्वांशी नवरात्र संबद्ध आहे.
या पृथ्वीवरील या सर्व घटकांचा शोध घेणे, जागृत करणे आणि त्याची उपासना करणे हे नवरात्र उत्सवाचे उद्दीष्ट आहे.
सिद्धिधात्री
देवीच्या नवव्या स्वरूपाला सिद्धिदात्री म्हणतात.
देवी महागौरी आपले आशीर्वाद आणि भौतिक जगातील प्रगतीची इच्छा पूर्ण करतात, जेणेकरून आपण समाधानी होऊ शकता आणि आपल्या जीवनाच्या मार्गावर पुढे जाऊ शकता.
माँ सिद्धिदात्री आपल्याला जीवनात आश्चर्यकारक कामगिरी, क्षमता देते जेणेकरून आपण सर्वकाही परिपूर्णतेने करू शकाल. कर्तृत्व म्हणजे काय? यश, पूर्णतेचा अर्थ – कल्पना कार्य करण्यापूर्वी. तुमच्या विचारांशिवाय ही तुमची इच्छा पूर्ण झाली आहे.
आपले शब्द खरे आणि सर्वांच्या भल्यासाठी असतील. आपण जे काही काम करता ते पूर्ण होते – ही उपलब्धी आहे. सिद्धि आपल्या आयुष्याच्या प्रत्येक टप्प्यात परिपूर्णता प्रदान करते. हे सिद्धिदात्री देवीचे महत्त्व आहे.
मां दुर्गाचे नऊ प्रकार का आहेत
हा एक शारीरिक नाही, तर जगाच्या पलीकडे अलौकिक रूप आहे, सूक्ष्म मार्गाने, एक सूक्ष्म प्रकार आहे. याची जाणीव करण्याची पहिली पायरी म्हणजे ध्यानात बसणे. ध्यानात आपण विश्वाचा अनुभव घ्याल. म्हणूनच बुद्धाने म्हटले आहे की, तुम्ही फक्त स्त्रियांबद्दलच बोलता, बसून ध्यान करा. देवाबद्दल विचार करू नका. स्वतःमध्येच शून्यतेत जा. एकदा तुम्ही तिथे पोहोचल्यावर पुढील चरण म्हणजे तुम्हाला विविध मंत्र, भिन्न शक्ती दिसतील, त्या सर्वा जागृत होतील.
बौद्ध धर्मातही या सर्व देवींची पूजा करतात. म्हणूनच, जर तुम्ही ध्यान करीत असाल तर सर्व यज्ञ, सर्व पूजा अधिक प्रभावी होतील. अन्यथा त्यांचा फारसा परिणाम होणार नाही. आपण टॅप उघडला तर असेच आहे, परंतु ग्लास टॅपच्या खाली न ठेवता इतरत्र ठेवा. पाणी येते, परंतु आपला काच रिकामा राहतो. किंवा आपण आपला ग्लास वरच्या बाजूला धरून ठेवला आहे. जर आपण 10 मिनिटानंतरही ते काढले तर त्यात पाणी नाही. कारण आपण ते योग्यरित्या पकडले नाही.
सर्व उपासना ध्यानस्थानाने सुरू होतात आणि ही पद्धत हजारो वर्षांपासून वापरली जात आहे. पवित्र आत्म्याच्या सर्व विविध घटकांना जागृत करण्यासाठी, त्यांना विनंती करण्यासाठी हे केले गेले. आपल्यात एक आत्मा आहे. त्या आत्म्याचे बरेच प्रकार आहेत, ज्यांची नावे आहेत, पुष्कळ सूक्ष्म रूप आहेत आणि नवरात्र या सर्वांशी संबंधित आहे – या पृथ्वीवरील या सर्व घटकांची प्रार्थना, जागरण आणि पूजा.
सत्वगुण, रजोगुण आणि तमोगुण – तीनही प्रकारच्या बंदुका आपल्या चेतनेच्या आत असतात. निसर्गासह या देहभान उत्सवाला नवरात्र असे म्हणतात. या days दिवसात, पहिले तीन दिवस तमोगुणी निसर्गाची उपासना करतात, दुसरे तीन दिवस रजोगुणी आणि शेवटचे तीन दिवस सत्वगुणी निसर्गाची उपासना करतात.